nl NL en EN
Slider SchoneMaas Limburg

Van land naar zee

De Maas zit vol met allerlei plastic. Vanuit Frankrijk, België en Duitsland stroomt heel wat rommel, afkomstig van burgers, schepen of industrie, richting Nederland. Ook wij Nederlanders maken ons schuldig aan de ‘plastic soep’: huishoudelijk afval wordt vaak gedachteloos op de grond weggegooid. Een bermmaaier kan het afval verkleinen waarna het regenwater of de wind het meeneemt richting beken en rivieren. Plastic in rivieren stroomt uiteindelijk richting zee en veroorzaakt de bekende ‘plastic soep’: de grote drijvende eilanden van plastics in de oceanen.

Plastic zakje en andere rotzooi

Tijdens en na hoogwater is goed zichtbaar hoeveel afval er normaal in het water drijft. Wanneer het hoogwater zakt, belandt het afval op de rivieroevers. Tonnen zwerfvuil liggen er dan! Je vindt er van alles: kleine plastics korrels (granulaat), wattenstaafjes, plastic flessen en zakken, laarzen, autobanden en zelfs surfplanken. Plastic vergaat niet, het wordt door verwering telkens kleiner en dus ontzettend lastig om uit het ecosysteem te halen! Een oersterk product, maar heel lastig om het te verwijderen!

Op ons eigen bordje

De grote grazers zoals paarden en runderen in de natuurgebieden langs de Maas stikken soms door het plastic. Ook heeft het plastic gevolgen voor allerlei zeedieren en zeevogels. Onder invloed van het zonlicht en de golfslag verkleint het afval in het water. De dieren zien de plastics en microplastics, waaraan giftige stoffen, polychloorbifenylen (PCB’s), zich hechten, dan als voedsel aan. Onderzoekers van Wageningen Universiteit en IMARES hebben ontdekt dat 12% van de vissen in de Noordzee afval in hun maag heeft. Ongeveer de helft daarvan is plastic afval. Uiteindelijk komt het plastic weer op ons eigen bord terug wanneer we vlees of vis eten.